2.

Merhaba…

Hayatımın parçacıklarından bir kaç şey…

Bir yıl hazırlık, 4 yıl lisans hayatımın son günlerindeyim. Mezun olunca yüksek lisansa başlamayı istiyorum. Çünkü kendi alanımda çalışmak istemiyorum. Yüksek lisansta daha özgür olacağımı hayal edemiyorum. Bunları böyle düşünüyor vr hep bu şekilde hareket ediyordum. Ama youtube da o kadar çok takılıyorum ki saatini söylememeliyim. Bazen dizi vs. Oluyor ama daha çok teknoloji, bilim, travel çeşitli different sahalar. (Bu aralar ingilizce ile bağımı daha da güçlendirmek istiyorum different yazmakla olmaz tabi ama işte napacaksın içimden böyle yazmak geldi. Neyse…) işte youtube ta bu kadar çok takılınca kendi alanımı sevdiğime ama aslında heyecanla, hep istekle bu alanda olmak istemediğime, kendimi bu alanda gerçekleştirmenin beni tatmin etmeyeceğine, daha farklı hayallerin peşinden koşmam gerektiğini fark ettim. Ya da belki de tamamen izlediklerimden etkileniyorum. Şuan lisans hayatımın son üç sınavı kaldı. Ama içimden bir ses üç sınavda olsa her şeyi bırak diyor. Ama tabiki her zamanki ben kalbimden önce aklımı dinliyorum geleceğimle ilgili kararlarda,bu sefer kesinlikle haklı, ama hep aklımı dinliyorum ama bu anlık dinlemeler. Yani uzak gelecek değil yakın geleceği düşünerek hareket ediyorum. Ama şuanda kendimi aldatmış hissediyorum çünkü bölümüm çok zordu. Herkes by bölümü okumaya yeltenmez. Büyük sabır ve çaba istiyor. Getirisi çok fazla …

Birileri ile konuşmam lazım ama etrafımda benimle konuşabilecek kimse yok. Var ama yani benim alanımın dışında ya da alakası olmayan biri ile . Gerçi şuanda yine kısa planlı karar vermeliyim ama nasıl yapacağım. İlk önce ders en zor sınavımın dersine çalışayım. Sonra bitirmem gereken ödevi bitireyim. Ama ilk başta zor sınavımla ilgili bir notu bugün bitireyim işte saat 7 ye kadar en geç uyumayayım çünkü telefon elimden düşmüyor. Sebebi ise aslında olmak istediğim dünyadan, bölümden insaların hayatlarını izliyorum.

Ben hırslı bir insanım, eğer bir şeyi gerçekten kalben istersem onu yaparım ama bunu önce aklımada inandırmam gerekiyor. Hayatım hep böyle benim. Şuan 23 yaşındayım hem ne geö hem ne erken, hem erken hem geç diyebileceğim bir dönemdeyim.

Aslında yazmaya başlarken daha farklı şeyler aklıma gelmişti. Ama işte duygu durumun istanbulun bir gününün hava durumu gibi…

Saat yedide bir notu bitirince bitirdiğimi yazacağım..

Burayı günlük olarak kullanıyorum. Galiba kendi günlüğüm beni motive etmiyor artık…

Reklamlar

Gönül Köprüsü tarafından yayımlandı

umut varım

Yorum bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: